گرشدی خسته و نالان تو ز دل گيری شهر             ياملول و نگران گشت دلت زين غم دهر

خيز وبربند ازاين شهر توبار ســــــــــفـــــری            روبه دامان طبيعت تو که حالی بـــبـــری

ضد حال است غم عشق در اين همهمگی            جمع عشاق غمينندو پريشـــان همگی

دست تقديربه پيشانی از اول بنـــوشــــــت            که تورا يارفلان است بدان خوی وسرشت

پس دراين راه توخود رامکن خوار وذلـــيـــــل           بيت فوق بر اين مدعيم هســـــــــــت دليل

/ 1 نظر / 21 بازدید
hooman

سلام ؛ شعر زيبايی بود . اميدوارم شاد و سلامت باشيد .